Zorg en voorzieningen in Heusdenhout en Brabantpark bijeenkomst Careyn 29 november 2012 Hoe kun je praten over zorg in de buurt?

http://www.heusdenhout.nl/

Restulaat Careyn bijeenkomst voor inwoners van de wijken Heusdenhout en Brabantpark
Geplaatst op: 28-11-2012 door: Monique Smit

 

Zorg zou anders kunnen en moeten volgens Careyn. De burger zou meer invloed moeten krijgen op het hoe en wat van zorg en welzijn in die eigen omgeving.  De zorg zou meer in handen kunnen komen van de echte belanghebbenden, de zorgvragers zelf. Onder het motto ‘Zelfredzaamheid en zelfregie maakt mensen vrijer, onafhankelijker en gelukkiger’ werd op 29 november een informatieavond georganiseerd. Ton van Overbeek,  voorzitter Raad van Bestuur van Careyn en Frans Kevenaar, voorzitter van Careyn vereniging/De Kring i.o., nodigden de bewoners uit om hun stem te laten horen.        

 

De centrale vraag van deze bijeenkomst luidt: “kun je in de wijk afspraken maken over hoe de zorg geregeld wordt?” Careyn wil als stichting en zorgonderneming staan voor continuïteit van zorg. Het streven is regelarm te werken. Andere verbindingen worden gezocht, andere oplossingen. Er wordt nagedacht over goede strategieën om hulpvragen te vertalen naar voorzieningen. Gedacht wordt aan een vrijwilligers instructie om kwetsbare ouderen te begeleiden. Laten we als burgers met elkaar praten en denken over goede zorg. Dat is de boodschap van Careyn.Stichting Careyn blijft bestaan en wil daarnaast een vereniging oprichten. Vragen die leven onder buurtbewoners zijn:  Hoe zit het met wijkzorg? Wat wordt er straks door vrijwilligers gedaan in de wijk en wat doen professionals? Hoe weet je waar je voor wat moet zijn?

 

Hoe verder
Waar het allemaal om gaat is de zeggenschap van de burgers beter te organiseren. In het intensieve, commerciële spel met de gemeenten zou Careyn De Kring ook een belangrijke rol spelen. Met alle lastige decentralisaties in het sociale domein in het verschiet, is het van belang gemeenten te helpen bij het informeren van burgers en hun zorgen te horen. De volgende stappen van Careyn liggen in het verlengde van deze bijeenkomst. Over de gestelde vragen wordt zo snel mogelijk teruggekoppeld naar de aanwezigen. Er komt  een verslag met uitnodigingen voor de volgende bijeenkomsten.
‘In de twee pilotbijeenkomsten is duidelijk geworden dat we iets beet hebben wat hout snijdt’, aldus Frans Kevenaar.  Toch wordt het steeds moeilijker om door de bomen het bos  te blijven zien met alle zorginstellingen en instanties. Komt er nu alweer een nieuw loket bij?  Staatsbosbeheer neemt rigoureuze maatregelen bij wildgroei maar in de zorg gaat het maar door. Als burgers meer invloed krijgen op wat er aan zorg geboden kan worden moeten zij wel weten hoe de zorg is georganiseerd. Voordat ze mee kunnen praten is het nodig om goed geïnformeerd te zijn over wat er allemaal te koop is en wat de mogelijkheden zijn. Zorg is een centrale waarde in onze samenleving. De zorgethiek stelt niet de mens als individu centraal maar begrijpt de mens als verbonden en afhankelijk van anderen. Menslievende zorg heeft  aandacht voor de essentie en ziet wat er bij de ander op het spel staat.

 

Inventariseren
Het is belangrijk om bij het inventariseren van wat goede zorg is juist die menselijke maat goed in de gaten te houden zodat een inspirerend verhaal ontstaat over hoe goede zorg  eruit kan zien. Deze  eerste bijeenkomst is  bedoeld om de bereidwilligheid van buurtbewoners te peilen. Als het echt de bedoeling is om burgers mee te laten praten over de inhoud van de zorg dan is het nodig om daar een goede werkwijze voor te gaan bedenken en  creatieve vormen. Praten vanuit een positieve grondgedachte en elkaar inspireren door goede voorbeelden te verzamelen van menslievende zorginitiatieven. En  vooral ook ‘doen’ in creatieve bijeenkomsten. Bijeenkomsten zouden een vaste agenda kunnen hebben zodat duidelijkheid ontstaat en bewoners na leren denken over zorg als concept waar ze zelf deel aan hebben. Dat houdt ook in: Oog hebben voor de ander. Iemand zien staan. Echt kwetsbare buurtbewoners die wel zorgvrager heten maar geen zorg kunnen vragen, om deze mensen gaat het dan. Wat wij als mensen gemeen hebben is dat we allemaal kwetsbaar zijn in het bestaan. Juist daarom hebben we elkaar nodig en is zorgen voor elkaar de belangrijkste opgave die we hebben.

 

Monique Smit, www.yogasterrebos.nl

 

 

Careyn bijeenkomst 29 november 2012 in het Amrathhotel voor inwoners van de wijken Heusdenhout en Brabantpark

 

Er waren gisterenavond heel wat mensen op de been om zich te laten informeren over zorg in de buurt. Honderdnegenentachtig, meest grijze koppies, werden geteld. Dat de opkomst groter was dan verwacht, bleek uit de te kleine zaal die in eerste instantie werd gereserveerd voor deze bijeenkomst.  Flexibiliteit is op deze momenten een groot goed en gelukkig was deze voorhanden bij het personeel van Amrath. Zo verhuisde de menigte gedwee van een bovenzaal naar beneden.  Careyn Kring Breda nodigde buurtbewoners uit  van de Bredase wijken Heusdenhout en Brabantpark om van gedachten te wisselen over zorg en welzijn in de nabije omgeving. Begrijpelijk dat daar een behoorlijke groep op afkomt. Iedereen heeft immers gedachten over zorg . Deze gedachten komen voort uit ervaringen en wensen.

 

Belanghebbenden

Zorg zou anders kunnen en moeten volgens Careyn. De burger zou meer invloed moeten krijgen op het hoe en wat van zorg en welzijn in die eigen omgeving.  De zorg zou meer in handen kunnen komen van de echte belanghebbenden, de zorgvragers zelf. Onder het motto ‘Zelfredzaamheid en zelfregie maakt mensen vrijer, onafhankelijker en gelukkiger’ werd gisterenavond de aftrap gedaan om de plannen van Careyn aan de bewoners voor te leggen om te komen tot de vorming van een vereniging. Bestuursvoorzitter Ton van Overbeek en Organisatieverbeteraar Frans Kevenaar, nodigen de bewoners uit om hun stem te laten horen.

 

Voorzieningen

Eerst wordt het plan uitgelegd. Schaalvergroting heeft plaatsgevonden in de hoop dat de zorg gehandhaafd kan blijven. Paradoxaal genoeg wordt het bij alle ontwikkelingen steeds moeilijker om de menselijke maat te herkennen. Levert schaalvergroting eigenlijk wel ‘goede zorg’ op? Wat is goede zorg? De centrale vraag van vanavond luidt: “kun je in de wijk afspraken maken over hoe de zorg geregeld wordt?” Careyn wil als stichting en zorgonderneming staan voor continuïteit van zorg. Het streven is regelarm te werken, liefst zonder Cis indicatie. Andere verbindingen worden gezocht, andere oplossingen. Zo zijn er diverse activiteiten waar Careynkaarthouders aan deel kunnen nemen, legt Daniëlle Vissers uit. Activeringszwemmen en andere bewegingsmogelijkheden zorgen voor een goede conditie en het op peil houden ervan. Er wordt nagedacht over goede strategieën om hulpvragen te vertalen naar voorzieningen. Gedacht wordt aan een vrijwilligers instructie om kwetsbare ouderen te begeleiden. Laten we als burgers met elkaar praten en denken over goede zorg. Dat is de boodschap van Careyn.

 

Onduidelijkheid

Wat onwennig  horen de bewoners het verhaal aan en dan komen de eerste opmerkingen en vooral vragen, veel vragen zijn er; Wat is er nu precies veranderd; is Careyn een stichting die het Kruiswerk voortzet? Blijft de stichting bestaan naast de vereniging? Hoe zit het met wijkzorg? Waar moet je nu zijn voor een rollator? Wat wordt door vrijwilligers gedaan in de wijk en wat doen professionals? Hoe weet je waar je voor wat moet zijn? Hoe zit het met rechten en plichten? De vragen worden in korte tijd beantwoord want het bis de bedoeling dat zoveel mogelijk vragen en onduidelijkeden beatwoord worden. Daarom gaat het door verder met vragen: Welke voordelen heeft een centrale zorginkoop? Wat zijn de nadelen van de marktwerking? Hoe voorkomen we de mechanismen die bij de invoering van de Wet Maatschappelijke Ondersteuning (Wmo) optraden? Hoe zien we door de bomen het bos nog met alle zorginstellingen en instanties? Staatsbosbeheer neemt rigoureuze maatregelen bij wildgroei maar in de zorg gaat het maar door merkt een bewoner op. Hij geeft een opsomming van  organisaties die als paddenstoelen in dat grote bos te vinden zijn hoewel  zorgvragers juist niet uitkomen bij voor hen geschikte zorg en dat is dan wrang. Dat het onderwerp veelomvattend is en lastig om op deze manier en in deze setting te bepreken blijkt uit de verschillende reacties. Iedereen kijkt vanuit een eigen perspectief en daardoor  levert het geheel niet echt een samenhangend   beeld op van wat er leeft . Voor mij persoonlijk was een duidelijkere structuur handig geweest.

 

Menslievendheid

Omdat mijn praktijk Sterrebos gelegen is in Heusdenhout ben ik aanwezig op deze avond want ook ik vind het een goede zaak als burgers meer invloed krijgen op wat er aan zorg voorhanden is en hoe de zorg is georganiseerd. Mede door mijn studie Zorg, Ethiek en Beleid aan de Universiteit van Tilburg heb ik leren nadenken over zorg als politiek concept in de samenleving. De zorgethiek stelt niet de mens als individu centraal maar begrijpt de mens als verbonden en afhankelijk van anderen. Zorg is hiermee een centrale waarde in onze samenleving. In menslievende zorg en presentie is aandacht de essentie die leert zien wat er bij de ander op het spel staat. In mijn creatieve cursussen en yogalessen probeer ik mijn cursisten weer in contact met zichzelf te brengen, te leren voelen wat er gaande is in hun lichaam en op mentaal gebied. Wanneer ze zich bewust worden van de spanning die ze onbewust opbouwen in hun lichaam maar ook geestelijk, kunnen ze leren hoe ze deze zelf kunnen verzachten en helen. Ik vind het heel mooi om te zien hoe mensen dan gaan ontdekken dat ze hun gezondheid voor een groot deel zelf kunnen beïnvloeden. Alleen al door het op een bewuste manier  leren ademen en het letterlijk meer ruimte ervaren, voelen ze zich vrijer in het leven staan.

Zelfzorg en wezenlijke aandacht voor jezelf in het bestaan beschouw ik als de basis van zorg. Een mens kan pas vanuit liefdevolle vriendelijkheid voor zichzelf  de verbinding maken met anderen.

 

Inventariseren

Mij lijkt het daarom belangrijk om bij het inventariseren van wat goede zorg is, juist die menselijke maat goed in de gaten te houden.  Een kop en staart in dergelijke  bijeenkomsten is makkelijk om het gesprek in banen te leiden. Wat ik nog belangrijker vind is een inspirerend verhaal over hoe goede zorg  eruit kan zien. Voorbeelden aanhalen van menslievende zorginitiatieven. Dan gaat mijn hart open, daar loop ik warm voor. Deze  eerste bijeenkomst was misschien bedoeld om de bereidwilligheid van buurtbewoners te peilen. Als het echt de bedoeling is om burgers mee te laten praten over de inhoud van de zorg dan is het belangrijk om daar een goede werkwijze voor te gaan bedenken en  creatieve vormen. Werkgroepjes formeren, thema’s kiezen, experts uitnodigen om uit te leggen wat de mogelijkheden zijn. Praten vanuit een positieve grondgedachte, inspireren: Wat maakt iemand gelukkig, waar word je blij van en wat wil je zelf doen om daar invulling aan te geven? Het zijn vragen die in een vaste structuur aan bod kunnen komen. Niet alleen door praten maar door doen in creatieve bijeenkomsten. Gaandeweg gaan zich dan de invullingen (in plaats van oplossingen) aandienen. Een aantal bijeenkomsten organiseren met een vaste agenda zodat ritme en duidelijkheid ontstaan en bewoners na leren denken over zorg als concept waar ze zelf deel aan hebben. Dat houdt ook in: Oog hebben voor de ander. Iemand zien staan. Echt kwetsbare buurtbewoners die wel zorgvrager heten maar geen zorg kunnen vragen, om deze mensen gaat het dan. Wat wij als mensen gemeen hebben is dat we allemaal kwetsbaar zijn in het bestaan. Juist daarom hebben we elkaar nodig en is zorgen voor elkaar de belangrijkste opgave die we hebben.